Ergens in die week ben ik bezig in huis, muziek staat lekker hard aan en kinderen
lopen in en uit met vrienden en vriendinnen. Mijn haar zit in de verf en
de telefoon gaat. Voorzichtig, om mijn telefoon niet met haarverf te besmeuren,
neem ik ver van mijn oor op "Hoi met Raven!"
Ik hoor in de verte: "met CrazyMan, stoor ik?"
Grijnssssssssssss, je belt op een geweldig tijdstip hoor. Je zou me nu moeten
zien, denk ik en kijk naar mijzelf in de spiegel. Het haar in de rode verf,
geen make-up op, T-shirtje met *mentally disaster* erop, zwarte kickbox-short
van zoonlief aan en blootsvoets..."Je belt niet ongelegen hoor, Robbie...
ik zal alleen ff de muziek wat zachter zetten, anders moet ik zo schreeuwen!"
We spreken wat over ditjes en datjes, stellen elkaars gezinsomstandigheden voor.
We kwelen over ongelukkige liefdes en heftige verlangens. Dan vraagt hij om
een omschrijving van mijzelf... Ik moet oppassen niet in een harde lachbui
uit te breken als ik nog steeds naar mijn spiegelbeeld staar en vervolgens zachtjes
tegen hem fluister: "Ik heb rood kort haar, explosief, groene ogen, een
tongpiercing, ben ong.178 m lang, zo'n 70 kg, lekker bosje hout voor de deur
en ben gekleed in een wit topje met *darling* erop en een wit kort rokje"...
Yeah right!!!!!