De afspraak was bij binnenkomst niet
tegen elkaar te praten, elkaar niet in de ogen te kunnen kijken en ik zou op
het
bed wachten, geblinddoekt en handen achter de rug dus.
Ik hoor de deur piepen, daarna in het slot vallen en ik probeer geluiden op
te
vangen om zo te kunnen bepalen waar Harry naar toe loopt. Ik draai mijn hoofd
naar
alle kanten om iets van geluid op te vangen, maar schrik als ik ineens een
hand
over mijn wang voel gaan, een warme adem in mijn gezicht blaast en ik een kus
op mijn lippen voel... Hij staat al voor mij! Ik onderdruk mijn neiging om
toch maar de blinddoek af te doen en kijken wie er voor mij staat (of staan...
stel je
voor dat er meer zijn binnengekomen?)
Ik wil dit nieuwe gevoel van spanning
nog niet kwijt. Ik voel dat er iets om mijn polsen wordt vastgemaakt... het
is koud
en de klik verraadt wat er om mijn polsen gedaan wordt. Het zijn metalen
handboeien. Nu zit ik vast, alhoewel... Ik zou natuurlijk nog kunnen opstaan
en
wegrennen... als ik wil maak ik mijzelf wijs, maar wil ik? Terwijl ik dit overdenk
hoor ik naast mij geluiden van een jas uittrekken, iets neerzetten op het
tafeltje
bij het raam, waar mijn tas ligt... Shit, mijn tas ligt daar open en bloot...
Straks
word ik nog beroofd en kan ik er niks aan doen, want ik zit hier tenslotte
vastgebonden en nog geblinddoekt ook...